Ποίηση είναι μια αυστηρότερη εκδοχή της πραγματικότητας. 

Το αντικειμενικό ορίζεται μόνο με όρους ανυπαρξίας. 

Αν δεν συμβεί, δεν είναι ποίηση. 

Όποιος δεν είναι θεός, δεν υπάρχει. 

Η ουσία βρίσκεται στα ακρότατα. 

Τα υπόλοιπα είναι οι αναγκαίοι ρύποι για τον διαχωρισμό τους. 

Photo Credits: Dragonfly113 @ DeviantArt.

Όποιος δεν είναι θεός δεν ξέρει τίποτα. 

photo credits:  TerryLightFoot @ DeviantART.  

Ο άνθρωπος, ανά πάσα στιγμή, είναι το άθροισμα εκείνων που απορρίπτει από το παρελθόν του με εκείνα που εγκρίνει για το μέλλον του. 

Photo credits: zable @ deviantart.

Το μεγαλύτερο καλό που μπορεί να κάνει μία μητέρα ή ένας πατέρας στο παιδί του, είναι να μην το γεννήσει.

Με αυτό τον τρόπο δεν του στερεί τη ζωή αλλά του προσφέρει την αθανασία, μέσα σε συνθήκες που κανείς δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει πως είναι χειρότερες από την ίδια τη ζωή, επειδή ακριβώς γεννήθηκε και, εξ ορισμού δεν δύναται να τις γνωρίζει.

Photo Credits:  KalbiCamdan   @    Deviantart.

Κάποτε η μεγαλύτερη ανθρωπιά βρίσκεται στο ρατσισμό για τις πλειονότητες. 

Η γνήσια τρέλα βρίσκεται ακριβώς εκεί όπου δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναγνωρισμένη μορφή ψυχικής διαταραχής.

Photo Credits: mashamaklaut  @ Deviant Art.

What has been said

cannot be undone.

______________________________

Ο Λόγος είναι Γεγονός.  

Photo by Maximax.

Axiom No 19

Ο Κόσμος δεν είναι παρά μόνο μία εκδοχή της Ποίησης.

Photo by Maximax.

Axiom No 18

Τα πράγματα δεν είναι άσπρο ή μαύρο. 

Είναι άσπρο ή κόκκινο.

*****************************************
Photo: "Red by Gilad" at DeviantArt.com. 

Axiom No 17

Η φωτογραφία λέει πάντα αλήθεια, ο φωτογράφος μόνο μπορεί να ψεύδεται.

Αντιθέτως, ο ζωγράφος ποτέ δεν λέει ψέματα ενώ ο πίνακας, πάντοτε.

Axiom No 16

Το τίποτα είναι κατά το ήμισυ υγεία.

Axiom No 15

Ο δρόμος για την ανάγκη είναι φτιαγμένος από υλικά μεγάλης αξίας αλλά μηδενικής χρησιμότητας. Και είναι ατάκτως ερριμμένα τόσο που πια βλέπει κανείς είτε την ίδια την ανάγκη σε συρρικνωμένο ορίζοντα, ή τα ακίνητα πόδια του και τίποτ' άλλο.

Axiom No 14

Η ευεξία του επίγειου παντός έχει παλαιόθεν "δραπετεύσει" από το σώμα του κόσμου και δεν έχει μείνει παρά το νοερό ομοίωμά της σε τολμηρά ποιητικά χέρια. Και η κρατούσα κατάσταση θα διατηρηθεί εις τους αιώνες μέχρι αναπόφευκτα να καταπιεί τον εαυτό της, χάρη στο ότι ο ίδιος ο κόσμος ευνοεί την πνευματική του φιλασθένεια, καταστρέφοντας ύλη για να φτιάξει πάλι ύλη.

Axiom No 13

Η ποίηση δεν ανήκει στον ποιητή ούτε γίνεται κάποτε κτήμα του αναγνώστη •

το ποιητικό συμβάν ανήκει στον αέρα

όπως η βροχή

που δεν συμβαίνει στο σύννεφο που την ξεκίνησε μηδέ στη γη που κατέληξε.