Κάποτε η μεγαλύτερη ανθρωπιά βρίσκεται στο ρατσισμό για τις πλειονότητες. 

Η γνήσια τρέλα βρίσκεται ακριβώς εκεί όπου δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναγνωρισμένη μορφή ψυχικής διαταραχής.

Photo Credits: mashamaklaut  @ Deviant Art.

What has been said

cannot be undone.

______________________________

Ο Λόγος είναι Γεγονός.  

Photo by Maximax.

Déjà nous.

Photo credits: vertigoelectric, deviant art.

****************************************************************************************

Στην άνεση του σκοταδιού
όπως παλιά
250 mL μεταμφιεσμένη δυστυχία
ξαναγεννάν σκουπίδια
που περίμεναν γαλόνια ύδατος απ’ το κορμί
- τ’ αδέρφια τα ετεροθαλή
με μύριες συντροφικές μονάδες
μέτρησης
κείνον που πια
βαρέθηκε τον εαυτό του να μετρά.


Μελάνι κάθετα ψεκάζεται ολόγυρα
από την έλλειψη της Χημικής Ουσίας.


- ο Θεός μίλησε μόνο μια φορά
κι όποιος δεν επαναλαμβάνεται,
απλώς επιμένει.


α.


Γυμνή η πτώση απ’ την Εδέμ
διήρκεσε ως τέτοια
και τέλειωσε στο εορτάζον χαρτί
όπως στη ρήξη ενός οξύμωρου τένοντα.


β.


Και η μητέρα αναχώρησε από τον ορισμό της
για κάπου πιο παλιά από τον πρώτο της γέννας πόνο.
Κόπηκε ο “αιώνιος δεύτερα”
ομφάλιος λώρος
με κείνο που, τι ήταν
πια ΔΕ ΘΥΜΑΜΑΙ
κι είναι –
μπορώ να πω
ένα καλό παράδειγμα αυτό
μιας λήξης συμβολαίου
που υπεγράφη σε καιρούς νηπιακούς
από ’να χέρι
με συλλογικά ασυνείδητη μέθοδο.


γ.


Παρά την καταβύθιση σε
το πολλά υποσχόμενο παρόν της εικόνας
ο “εικονολάτρης πρώτα”
έπαψε να αναπαύεται
από το θόρυβο μιας εκκωφαντικής εκκρεμότητας.


γ1.


Έξω απ’ το σχολείο
κάποτε μάλωσαν ένα παιδί
απλώς και μόνο επειδή Υπήρξε
ως τέτοιο·


γ2.


άλλη φορά το μάντρωσαν σε μια φωτεινή κάμαρα
γιατί διψούσε κείνο
που για μιαν αιωνιότητα μετά πλην τ’ αύριο
θα φοβόταν,
την πλαγιομετωπική συνύπαρξη
σκέψης – πράξης.


γ3.


Μια τρίτη,
πήραν το παιδί – κουνέλι
και τού ’δεσαν τους καρπούς
με τον εχθρό της ολικής αμνησίας,


γάμμα τέσσερα
γάμμα πέντε
γάμμα εκατόν ένα.


...


Στην άνεση του σκοταδιού
όπως παλιά
250 mL μεταμφιεσμένη δυστυχία
ξαναγεννάν σκουπίδια.

[Ορίζουσες κομβικών blackboards

, ω,

per

se

προπαροξύτονη αφθαρσία

(καλώσ) ορίζουσες... ]

(...
Στο δάσος με τις πέτρινες καρφίτσες

η λεπτομέρεια μετρά

μηδέν ανθρώπους)

(...ένα λογικό διάγραμμα ροής

εκτός σεσημασμένης επιφάνειας)

Axiom No 19

Ο Κόσμος δεν είναι παρά μόνο μία εκδοχή της Ποίησης.

Photo by Maximax.

Axiom No 18

Τα πράγματα δεν είναι άσπρο ή μαύρο. 

Είναι άσπρο ή κόκκινο.

*****************************************
Photo: "Red by Gilad" at DeviantArt.com. 

Axiom No 17

Η φωτογραφία λέει πάντα αλήθεια, ο φωτογράφος μόνο μπορεί να ψεύδεται.

Αντιθέτως, ο ζωγράφος ποτέ δεν λέει ψέματα ενώ ο πίνακας, πάντοτε.

Axiom No 16

Το τίποτα είναι κατά το ήμισυ υγεία.

Axiom No 15

Ο δρόμος για την ανάγκη είναι φτιαγμένος από υλικά μεγάλης αξίας αλλά μηδενικής χρησιμότητας. Και είναι ατάκτως ερριμμένα τόσο που πια βλέπει κανείς είτε την ίδια την ανάγκη σε συρρικνωμένο ορίζοντα, ή τα ακίνητα πόδια του και τίποτ' άλλο.

Axiom No 14

Η ευεξία του επίγειου παντός έχει παλαιόθεν "δραπετεύσει" από το σώμα του κόσμου και δεν έχει μείνει παρά το νοερό ομοίωμά της σε τολμηρά ποιητικά χέρια. Και η κρατούσα κατάσταση θα διατηρηθεί εις τους αιώνες μέχρι αναπόφευκτα να καταπιεί τον εαυτό της, χάρη στο ότι ο ίδιος ο κόσμος ευνοεί την πνευματική του φιλασθένεια, καταστρέφοντας ύλη για να φτιάξει πάλι ύλη.

Axiom No 13

Η ποίηση δεν ανήκει στον ποιητή ούτε γίνεται κάποτε κτήμα του αναγνώστη •

το ποιητικό συμβάν ανήκει στον αέρα

όπως η βροχή

που δεν συμβαίνει στο σύννεφο που την ξεκίνησε μηδέ στη γη που κατέληξε.

Axiom No 12

Ο ποιητής είναι ο ιστοριογράφος των αφανών συντελειών. Επομένως, το αντιληπτό κάθε φορά αναγνωστικά συναίσθημα, δεν αφορά τον ποιητή αλλά το ίδιο το ποιητικό γίγνεσθαι.

Axiom No 11

Η Ζωή είναι άγνωστη ακόμα

η Λογική είναι αλλού.

Axiom No 10

Ό,τι μοναδικό, δεν μπορεί παρά μόνο με την απουσία του να συγκριθεί. Η όποια περαιτέρω παρουσία κατά τη διαδικασία της σύγκρισης, καταλύει τη συνθήκη της μοναδικότητας.

Axiom No 9

Ένα ποιητικό στιγμιότυπο ισοδυναμεί με μία φωτογραφική ριπή.

Photo by Maximax.

Ceteris Paribus, Axiom No 8

Τίποτε δεν είναι μεγαλύτερο απ' το πιο λίγο κι από καθόλου.

Photo by Maximax.

Axiom No 7

Αν η αλήθεια είχε υλική υπόσταση, το στοιχειώδες πλην δισδιάστατο σωμάτιό της θα ήταν μία φωτογραφία. Η φωτογραφία δεν λέει ποτέ ψέματα. Μόνον ο φωτογράφος ψεύδεται κάποτε.

Axiom No 6

Δεν υπάρχει αθώο παρόν.

Axiom No 5

Το παρόν είναι η αδιάλλακτη συνεπαγωγή του παρελθόντος και η ανά πάσα στιγμή μέση ηλικία του χρόνου που απρόσκοπτα έλκεται απ' το εγγύς μέλλον. Το παρόν βρίσκεται πάντα ακίνητο στη μέση μιας χρονικής διελκυστίνδας που συνεχώς κινείται.

Axiom No 4

Όταν κάτι δεν έχει ανάγκη να πειραχτεί αυτό συμβαίνει διότι είναι ήδη πειραγμένο, είτε μιλάμε για ζάρια, είτε για κορμιά, είτε για ρολόγια, είτε για φωτογραφίες είτε για εγκεφάλους, είτε για οτιδήποτε , ακόμα και για το πείραγμα το ίδιο ως αντικείμενο επεξεργασίας.

Axiom No 3

Ο ποιητής οφείλει να τηρεί έναν "ποιητικό ισολογισμό". Ανά πάσα στιγμή, η θέση του πρέπει να είναι ορισμένη και προσβάσιμη από τον αναγνώστη. Η υποχρέωσή του αυτή, δημιουργεί ταυτοχρόνως και το δικαίωμά του στον αναγνώστη.

Axiom No 2

Τίποτε δεν έχει τελειώσει συνταρακτικά λιγότερο από κάτι συνταρακτικό που μόλις τελείωσε.

Axiom No 1

Ο ποιητής έχει αυστηρή οφειλή στον προηγούμενο ορισμό να είναι πάντοτε "τρελός", "επιστήμων"... Ειδάλλως ας στραφεί η τάση του για "σπεσιαλισμό" προς το εργόχειρο ή το "ψήσιμο" ανθρώπων ή το στραβό παρκάρισμα.