Δευτέρα 16 Ιουλίου 2012
Σάββατο 19 Μαΐου 2012
Τρίτη 17 Απριλίου 2012
Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011
Σκληρό Υλικό.
Κάποια άλλη φορά
θα σκύψουν τα χέρια μας στον ουρανό
με τα πόδια μας
όχι απαραιτήτως ταυτοχρόνως να κρέμονται από τη γη
έτοιμα να ψελλίσουν το βήμα "Έλεος".
Κάποια άλλη φορά
θα γίνουμε αγαλματάκια με τρύπια στόματα
σε υγρά μαξιλάρια ξαπλωμένα
και θα πνίξουμε την ανάσα μας
χωρίς ίχνος από την αναμενόμενή μας ακινησία
μονάχα για να μη στεγνώσουν.
Κάποια άλλη φορά
θα δώσουμε ενέχυρο ένα ψυχομερίδιο
για να κρατήσει ζωντανή η μηχανή
την εκ των προτέρων δεκαδική μας ψυχομονάδα.
Κάποια άλλη φορά
θα θυμηθούμε πως μια κουβέρτα στο πάτωμα
μας πάγωσε το αίμα
που επέμενε στη νόρμα μιας όχι και τόσο
απροσδόκητης κυκλοφορίας
εντός και επί τα αυτά μέρη.
Μια άλλη φορά
τα γεγονότα θα στριφογυρίσουν μέσα σε νευρικά χέρια
για τόσες χρονικές μονάδες
όσες και το υπερσύνολο των μη γενόμενων που απέκλεισαν
ώστε να συμβεί επιτέλους το ζάρι
και να στήσουμε ένα παιχνίδι.
Κάποτε θα γίνουμε παιδιά - όμηροι του γήρατος
πριν καλά καλά διαφωνήσουμε
για το δίκαιον του πράγματος
και το άδικο της ουσίας του.
Μα τώρα
δεν έχουμε χρόνο για να ζήσουμε.
Πρέπει αντ' αυτού να υπάρξουμε
και με όλες μας τις δυνάμεις ν' αντισταθούμε
στη γοητεία που λύουν οι μακέτες των ερώτων παγκοσμίως
στα, για την ώρα, μάτια μας
και όλες μας τις αδυναμίες
σ' ένα τεράστιο Εγώ να κλείσουμε
και να το περιτυλίξουμε με υλικό σκληρό,
το τέλος των αισθήσεων.
Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011
Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011
Η ουσία βρίσκεται στα ακρότατα.
Τα υπόλοιπα είναι οι αναγκαίοι ρύποι για τον διαχωρισμό τους.
Photo Credits: Dragonfly113 @ DeviantArt.
Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011
Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011
Ο άνθρωπος, ανά πάσα στιγμή, είναι το άθροισμα εκείνων που απορρίπτει από το παρελθόν του με εκείνα που εγκρίνει για το μέλλον του.
Photo credits: zable @ deviantart.
Κυριακή 6 Μαρτίου 2011
Το μεγαλύτερο καλό που μπορεί να κάνει μία μητέρα ή ένας πατέρας στο παιδί του, είναι να μην το γεννήσει.
Με αυτό τον τρόπο δεν του στερεί τη ζωή αλλά του προσφέρει την αθανασία, μέσα σε συνθήκες που κανείς δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει πως είναι χειρότερες από την ίδια τη ζωή, επειδή ακριβώς γεννήθηκε και, εξ ορισμού δεν δύναται να τις γνωρίζει.
Photo Credits: KalbiCamdan @ Deviantart.
Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010
Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010
Déjà nous.
Photo credits: vertigoelectric, deviant art.
****************************************************************************************
Στην άνεση του σκοταδιού
όπως παλιά
250 mL μεταμφιεσμένη δυστυχία
ξαναγεννάν σκουπίδια
που περίμεναν γαλόνια ύδατος απ’ το κορμί
- τ’ αδέρφια τα ετεροθαλή
με μύριες συντροφικές μονάδες
μέτρησης
κείνον που πια
βαρέθηκε τον εαυτό του να μετρά.
Μελάνι κάθετα ψεκάζεται ολόγυρα
από την έλλειψη της Χημικής Ουσίας.
- ο Θεός μίλησε μόνο μια φορά
κι όποιος δεν επαναλαμβάνεται,
απλώς επιμένει.
α.
Γυμνή η πτώση απ’ την Εδέμ
διήρκεσε ως τέτοια
και τέλειωσε στο εορτάζον χαρτί
όπως στη ρήξη ενός οξύμωρου τένοντα.
β.
Και η μητέρα αναχώρησε από τον ορισμό της
για κάπου πιο παλιά από τον πρώτο της γέννας πόνο.
Κόπηκε ο “αιώνιος δεύτερα”
ομφάλιος λώρος
με κείνο που, τι ήταν
πια ΔΕ ΘΥΜΑΜΑΙ
κι είναι –
μπορώ να πω
ένα καλό παράδειγμα αυτό
μιας λήξης συμβολαίου
που υπεγράφη σε καιρούς νηπιακούς
από ’να χέρι
με συλλογικά ασυνείδητη μέθοδο.
γ.
Παρά την καταβύθιση σε
το πολλά υποσχόμενο παρόν της εικόνας
ο “εικονολάτρης πρώτα”
έπαψε να αναπαύεται
από το θόρυβο μιας εκκωφαντικής εκκρεμότητας.
γ1.
Έξω απ’ το σχολείο
κάποτε μάλωσαν ένα παιδί
απλώς και μόνο επειδή Υπήρξε
ως τέτοιο·
γ2.
άλλη φορά το μάντρωσαν σε μια φωτεινή κάμαρα
γιατί διψούσε κείνο
που για μιαν αιωνιότητα μετά πλην τ’ αύριο
θα φοβόταν,
την πλαγιομετωπική συνύπαρξη
σκέψης – πράξης.
γ3.
Μια τρίτη,
πήραν το παιδί – κουνέλι
και τού ’δεσαν τους καρπούς
με τον εχθρό της ολικής αμνησίας,
γάμμα τέσσερα
γάμμα πέντε
γάμμα εκατόν ένα.
...
Στην άνεση του σκοταδιού
όπως παλιά
250 mL μεταμφιεσμένη δυστυχία
ξαναγεννάν σκουπίδια.
Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010
[Ορίζουσες κομβικών blackboards
, ω,
per
se
προπαροξύτονη αφθαρσία
(καλώσ) ορίζουσες... ]
Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010
(...
Στο δάσος με τις πέτρινες καρφίτσες
Στο δάσος με τις πέτρινες καρφίτσες
η λεπτομέρεια μετρά
μηδέν ανθρώπους)
Τρίτη 31 Αυγούστου 2010
(...ένα λογικό διάγραμμα ροής
εκτός σεσημασμένης επιφάνειας)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)















